mércores, 14 de setembro de 2016

AGORA É O MOMENTO DE LOITAR POR OUTRA EDUCACIÓN


Encontrámonos en pleno proceso de presentación de becas, becas ás que a gran maioría de estudantes accede para intentar pagar un ano de educación sen ter que depender do traballo dos seus pais ou de ter que currar despois de clase.
Desgraciadamente, moitos estudantes de familias traballadoras non van poder acceder a estas bolsas. Só en Galiza, dez mil alumnos se quedarán sen acceso ás bolsas, xa que un tercio das bolsas demandadas son rexeitadas. Dez mil alumnos que terán que buscarse a vida, facer peripecias para sufragar os gastos da matrícula e de vivir fóra de casa por culpa dos de sempre, dos empresarios e políticos que non soamente nos rouban, senón que nos negan algo tan básico como poder estudar.
Ante isto, a Mocidade Comunista lanza a consigna: Agora é o momento! O momento de esixir becas para todos, para poder acceder ós estudios superiores, pagar as residencias, materiais, transporte… Agora é o momento de loitar por outra educación!
O modelo educativo actual expulsa ós fillos e fillas da clase traballadora. Só en 15 anos, as universidades galegas pasaron de recoller cen mil alumnos a recoller tan só sesenta mil, un corenta por cento menos. Tampouco axuda que as becas se reducisen en 844 euros de promedio, 844 euros que as familias traballadoras necesitan.
A Mocidade Comunista é consciente do pesimismo que hai entre os estudantes das nosas Universidades, pero chamamos á loita, a construír un futuro mellor, a ilusionarse con novo futuro. Temos unha nova proposta de educación, gratuita e ó servizo dos traballadores.

martes, 6 de setembro de 2016

[Compostela] A USC reprime a quen protesta contra o machismo.

Recentemente a USC volveu a reprimir os estudantes, neste caso o grupo de estudantes do Máster  de Igualdade, Xénero e  Educación que protestaran contra as actitudes machistas do profesor Luciano Méndez.  Este profesor, como todos recordaremos, humillou a unha rapaza decindo textualmente que “lle molestan os ruídos dos bolígrafos e o escote” da víctima.

O feito de que a USC decida reprimir os estudantes  que protestaron contra Luciano Méndez, mostra unha vez máis que a USC non ten ningún interés en acabar coa lacra que supón o machismo.  Só a presión do estudantado fixo que Luciano Méndez fora  sancionado, aunque a sanción foi ridícula. Despois de 6 meses de impunidade, de que a rapaza cambiarase de grupo, a Luciano Méndez so lle caen dous meses de inhabilitación, sen embargo os estudantes que protestaron poden perder o dereito de ir a clase e a matricula de unha ou varias asignaturas.


Dende os Colectivos da Mocidade Comunista consideramos que a USC pretende dar exemplo do que pasa se pides o fin das agresións machistas na universidade. O que tratan de conseguir, e que cando volva suceder unha agresión, os alumnos calen por medo a ser sancionados. Os estudantes non podemos deixar que consigan meternos medo, por eso é importante asistir a concentración do día 8 en solidariedade cos estudantes represaliados. Temos que demostrarlle a USC que non temos medo, seguiremos loitando por unha educación libre de machismo e que non vamos deixar que sancionen a compañeiros por loitar contra o machismo.

sábado, 27 de agosto de 2016

Un ano despois do acordo Lacteo, a Patronal sigue ganando a costa do sufrimento dos gandeiros.

A poboación galega posiblemente recordara as grandes protetas de fai un ano aproximadamente que pedían un precio da leite en orixen que permitirá vivir dignamente as familias gandeiras. O goberno ante estas manifestacións decidiu presentar un acordo lácteo o que se sumou a industria e sindicatos como ASAJA, pero tivo a oposición doutros sindicatos como Unións Agrarias e COAG (asociación a que pertence o sindicato Labrego Galego) xa que según estes sindicatos non se fixaban criterios obxetivos para determinar o que o goberno define como prezo sostible e carecia de garantías xurídicas para cambiar os malos hábitos da industria.

O tempo coma sempre acaba destapando a verdade e un ano despois podemos decir que ese acordo, que o goberno, a patronal e algún sindicato vendeu como histórico, foi un engano para desmovilizar os gandeiros. A día de hoxe  os grandes monopolios  siguen exprimindo os gandeiros con prezos que non cubren os costes de producción mentras eles se enriquecen.
O exemplo  máis claro de que o acordo non cambiou nada, o temos no monopolio de orixen francés Lactalis. Este monopolio tivo uns beneficios  bastante maiores que os de anos anteriores, a costa de  pagarlle menos os productores cuns contratos abusivos. O Sindicato Labrego Galego denuncia que en Galicia, onde o coste medio da leite en orixe é inferior a 27 céntimos, o que pagaría Lactalis os productores seria inferior a 26 céntimos. Ademáis nestes contratos aparece recollido que Lactalis pode retrasarse ata dous meses no pago os productores. Estas condicións abusivas poden ser incluso peores xa que Lactalis obligou os productores de leite  a firmar unha  claúsula de confidencialidade para que non sairan a luz estas condicións.

Esta situación non e só exclusiva de Galicia ou España xa que os gandeiros franceses viven situación similares e decidiron empezar a bloquear a esta empresa como xa fixeron o ano pasado gandeiros galegos. Esto móstranos que o problema non se reduce a unha mala xestión do gobernó de turno senón que o problema é un sistema económico pensado para que gañen os monopolios e perda a clase obreira. Por tanto reafirmámonos en que a única saída para a crise do sector gandeiro é a ruptura coa UE e o capitalismo.

Os abusos de Lactalis non se limitan os gandeiros, senón que os seus traballadores sufren tamén os abusos dunha compañía que busca superar os seus competidores a través da sangue e o suor da clase traballadora. Por exemplo en Valladolid Lactalis mantén un conflicto cos seus traballadores polo peche  da planta de Valladolid. O plan de Lactalis é pechar a fábrica e recolocar os 85 empleados noutros centros  de traballo que poden chegar a quedar bastante lonxe de Valladolid. Ante esta situación os traballadores esixen a Lactalis que venda a planta, pero Lactalis oponse xa que suporia dar a un competidor unha das súas plantas máis productivas. Esta situación móstranos como para Lactalis os gandeiros e os obreiros industriais so son unha mercancía que usar para a través do seu traballo conseguir golosos beneficios dos cales os traballadores nunca se van beneficiar, por este motivo nos decimos que cando os gandeiros están en loita, a clase obreira está en pé de guerra.

Por último queremos acabar este artigo manifestando a nosa solidaridade con todo o sector agrogandeiro e animando a toda a clase obreira a particpar nos diferentes actos ou protestas que haxa contra os abusos das multinacionais.


martes, 16 de agosto de 2016

[Vigo] Solidariedade coa familia desafiuzada

Dende Colectivos da Mocidade Comunista queremos solidarizarnos coa familia de Vigo que desafiuzaron do seu piso o pasado día doce de agosto, ademáis esiximos a retirada de todos os cargos contra eles.

Esta familia foi desafiuzada por motivo da denuncia que puxo o dono da vivenda por usurpación, a pesar de que a familia podía acreditar que lle tiña pagados varios meses de alugueiro.  Os cargos que se lle imputan a familia son atentado contra a autoridade e resistencia.  Dende CMC consideramos, que este caso  móstranos como a xustiza burguesa é incapaz de defender o dereito a unha vivenda digna, xa que sempre se pon do lado das inmobiliarias e bancos.


Ante esa situación non podemos caer na resignación, senón que temos que unirnos, organizarnos e loitar, para conseguir a liberdade sen cargos de  esta familia e mandar o vertedeiro da historia os desafiuzamentos.

xoves, 4 de agosto de 2016

[Ourense] Desarticulada rede de explotación sexual de menores que operaba en O Barco


Recentemente puidemos leer na prensa que se desarticulaba unha  rede de captación de menores para exercer a prostitución nun club de O Barco. Esta rede aproveitabase de mulleres  xóvenes, entre 16 e 17 anos, en situación de exclusión social. A forma de captalas era a través de persoas próximas os seus círculos de amizade que lles propoñian un traballo en Madrid, unha vez  aceptada a oferta eran trasladadas a un piso en Madrid onde lles retiraban a documentación e o móbil,  e finalmente eran trasladadas o club de O barco. Tamén cabe destacar que, para dificultar a resistencia das xóvenes , as mantiñan drogadas.
 Esta situación non é un caso illado senón que é semellante a situación da maioria de menores que son víctimas das mafias que se dedican a prostitución.   Dende os Colectivos da Mocidade Comunista consideramos que estos casos son un ataque a muller traballadora, e polo tanto loitamos polo fin da prostitución,  para que os proxenetas non podan seguir abusando das mulleres e enfrontense a xustiza. 

Non queremos acabar este artigo sen mostrar a nosa solidaridade coas menores que foron víctimas de esta rede.

xoves, 14 de xullo de 2016

[Represión] Polo menos 3 de detidos por “enaltecemento a violencia e o odio”



A Garda Civil detivo onte a tres veciños de Cangas por “verter contido violento e de incitación o odio” nas redes sociais, contextualizada na “Operación Tarantula”, empregada para extender o medo, a represión e a paranoia entre a sociedade en xeral, e os elementos máis avanzados e combativos da mesma en particular.
Para comprobar a parcialidade coa que as forzas de represión actúan, neste caso, so temos que observar que a pesar de que nas redes sociais se publican todo tipo de comentarios de contendio “violento e de incitación o odio” so vemos un perfil particular de detidos, xamais vemos a un fascista, ou un machista, ou a un racista, etc…sempre tendo en conta que estos comentarios non son en ningún caso puntuais, se non algo que tende a extenderse e viralizarse.

Neste sentido, os Colectivos da Mocidade Comunista expresamos a nosa máxima solidaridad cos detidos e esiximos a súa posta inmediata en liberdade, distanciándonos poís, de posicionamentos sesgados coma no caso do alcalde de Cangas (Izquierda Unida),  que fan o xogo o aparato de represión e xudicial, o cal expresaba que "Non vou condenar a Andrés sen que antes o condene un xulgado", a solidaridade para nos, non depende dunha sentencia xudicial.

Non podemos consentir que a mocidade caia nas garras da deseperanza nin da represión.


Liberdade detidos!

Comité Nacional de Galiza dos CMC

martes, 31 de maio de 2016

[Pontevedra] Parque de Maquinaria en loita polos seus dereitos



Os traballadores públicos e asalariados do Parque de Maquinaria e as brigadas da Deputación Provincial de Pontevedra, baixo o goberno autoproclamado progresista do PSOE e BNG, convocan xornadas de folga dende o pasado 12 de abril con sendas concentracións ás portas do pazo provincial.
A determinación dos traballadores nesta loita, que tamén afecta ao Taller e Planta de Aglomerado,ven ocasionada pola imposición dunhas condicións laboráis e de organización dos servizos que fai improdutiva a súa forza de traballo, e que por engadido non deixa ningún marxe posible para a negociación coa representación sindical.

Esta nova ofensiva da patronal especuladora, que por medio dos seus axentes políticos impón un sistema de organización inviable e descoordinado, ao tempo que se achega o vencemento da concesión dos terreos públicos nos que se asentan estes centros de traballo, ten como única finalidade a precarización gradual dos servizos prestados e das condicións laboráis dos traballadores, como xustificante dunha privatización premeditada destes servicios en beneficio da mesma burguesía que impulsa este proceso e marea á clase obreira dende as institucións.

As mesmas formacións políticas reformistas e oportunistas que se declaran firmes defensoras dos “dereitos da maioría social”, que se din representantes lexítimos dos intereses da clase traballadora, que erguen a bandeira do proletariado únicamente para proveito eleitoralista ocasional das súas formacións, ou habitualmente para distraer dos seus intereses reais aos traballadores cando entran en conflito directo cos intereses especulativos da patronal explotadora, esas mesmasforzas,hoxe evidencian aínda en maior grao a mesma política liberal do espolio a favor dos empresarios e contra a clase traballadora, anque cun berniz democrático e sobradamente ambigüo e contraditorio.

Esas formacións políticas, que pretenden a reforma dun sistema de explotación ao servizo dos empresarios dende a participación eleitoralista neste sistema, que chegan á difamación e criminalización dos obreiros para xustificar a súa praxe, e que practican sistemáticamente a anteposición de cuestións secundarias á cuestión radical da loita de clases cando derivan exclusivamente désta, únicamente conseguiron coa súa instrumentalización das loitas e forzas sindicais a confrontación eterna entre sectores da clase obreira, mantendo como beneficiaria exclusiva á burguesía especuladora e explotadora que ostenta a propiedade ilexítima dos medios no seu proceso de acumulación.

A loita dos traballadores do Parque de Maquinaria da Deputación é a loita contra os mesmos explotadores que precarizan e parasitan a nosa sanidade, que privatizan os nosos servizos públicos en todo o estado, e que especulan cos nosos recursos e forza de traballo para engordar os seus beneficios a costa da nosa explotación e miseria, servíndose dos seus axentes políticos de turno.

Os traballadores e traballadores de Pontevedra, os parados e estudantes da clase traballadora que nutren de forza de traballo escrava os centros de explotación da patronal ou malviven da súa caridade, as forzas sindicais e colectivos en loita na defensa do seu posto de traballo e dereitos, debemos reforzar a loita dos nosos traballadores do Parque de Maquinaria e facela unitaria de tódolos sectores da clase obreira que padecemos a privación e privatización doutro servizo público e a destrucción de máis postos de traballo na comarca.

A patronal está unida e emprega tódolos seus medios na súa ofensiva depredadora. A única opción para unha vitoria real dos traballadores é a nosa unidade e solidariedade de clase, por riba de calquer afiliación sindical ou partidaria, para a lexítima defensa dos nosos postos de traballo, servizos e dereitos ante os especuladores golpeando cunha soa forza, sabendo que non hai ninguha posibilidade de mellora das nosas condicións de clase sen presentar a loita en cada centro de traballo, ata que os traballadores sexamos os propietarios lexítimos de tódolos medios de producción, dispostos entón ao verdadeiro servizo e intereses reais da gran mayoría traballadora e oprimida neste sistema criminal.

Chamamos á unidade de toda a clase obreira cos traballadores en loita, á solidariedade de clase en cada loita obreira, e á defensa conxunta dos seus postos de traballo e dos nosos servizos públicos, contra o capital especulador que non pode saír da súa crise máis que aumentando a nosa explotación e represión.

Unir as loitas, organizar vitorias!